Οι Blues United Musicians (1980–1987) υπήρξαν ένα ιδιαίτερα σημαντικό συγκρότημα και αποτέλεσαν το πρώτο
σχήμα που ασχολήθηκε με το μπλουζ στην Ελλάδα μετά τη δεκαετία του ’70, στις
αρχές της δεκαετίας του ’80. Για να παρακολουθήσουμε, λοιπόν, τη γενεαλογία του
blues στην Αθήνα, πρέπει να ξεκινήσουμε από τα πρώτα συγκροτήματα που έβαλαν
τις βάσεις για τη διαμόρφωση της αθηναϊκής blues σκηνής. Οι Blues United
Musicians, με ιδρυτή τον Κώστα Σαριδάκη,
αποτέλεσαν την αφετηρία αυτής της διαδρομής.
H σύνθεση των Blue United Musicians: Γιώργος Παπαλιώσας – φωνή Κώστας Σαριδάκης –
κιθάρα Πάνος Γκέκας – πιάνο Ηλίας Τσαγκάρης – μπάσο Χρήστος Καραλής – τύμπανα
Ντίνος Αποστόλου – σαξόφωνο Γιώργος Πανούσης – φυσαρμόνικα
Στην τελευταία περίοδο συμμετείχε στο μπάσο
και ο Δημήτρης Ιωάννου,
αντικαθιστώντας τον Ηλία Τσαγκάρη. Ο
Ιωάννου θα γίνει αργότερα ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Blues Cargo. Η ιστορία των Blue United Musicians αποτελεί μέρος
ενός ευρύτερου δικτύου μουσικών σχέσεων που αναπτύχθηκε στην Αθήνα. Οι μουσικοί
συναντιούνταν, συνεργάζονταν και συμμετείχαν σε διαφορετικά σχήματα,
μεταφέροντας την εμπειρία και τις επιρροές τους στη διαμόρφωση της ελληνικής
blues σκηνής. Με ιδρυτή τον Κώστα Σαριδάκη ιστορικά ήταν η απαρχή στο χώρο του
μπλουζ στην Ελλάδα.
Το 1983 εμφανίζονταν στο ιστορικό Rodeo Club, όπου έπαιζαν πριν από τον Παύλο Σιδηρόπουλο. Η παρουσία τους εκεί
αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της συνύπαρξης της blues και της ελληνικής
rock σκηνής στις αρχές της δεκαετίας του '80. Μετά τη διάλυση του
συγκροτήματος, ορισμένα από τα μέλη του συνέχισαν την πορεία τους στους Y.M. Blues Family, συμβάλλοντας στη
διαμόρφωση μιας ευρύτερης μουσικής κοινότητας που θα άφηνε το δικό της
αποτύπωμα στην ιστορία του ελληνικού blues.
Πέρα από τις εμφανίσεις τους σε συναυλιακούς
χώρους, οι Blues United Musicians εμφανίζονταν πολύ συχνά και στο Blues, στην οδό Βατοπεδίου, το μουσικό
στέκι του Νίκου Καρέλου. Ο χώρος
αυτός αποτελούσε ένα από τα σημεία συνάντησης των φίλων της blues μουσικής στην
Αθήνα, προσφέροντας στο συγκρότημα τη δυνατότητα να παρουσιάζει συστηματικά τη
δουλειά του μπροστά σε ένα κοινό που αγαπούσε και παρακολουθούσε το είδος. Οι
τακτικές αυτές εμφανίσεις αποτελούν μέρος της ιστορίας της ζωντανής blues
σκηνής της Αθήνας στις αρχές και τα μέσα της δεκαετίας του '80.

