Ένα τελευταίο αντίο στον Γιώργο Λαγογιάννη
Υπάρχουν μουσικοί που παίζουν νότες. Και υπάρχουν μουσικοί που δίνουν ψυχή στις νότες. Ο Γιώργος Λαγογιάννης ανήκε χωρίς καμία αμφιβολία στη δεύτερη κατηγορία.
Η είδηση του πρόωρου χαμού του βύθισε στο πένθος ολόκληρη την ελληνική blues και rock κοινότητα. Για όσους τον γνώρισαν από κοντά, αλλά και για όσους τον θαύμασαν πάνω στη σκηνή, δεν ήταν απλώς ένας εξαιρετικός πληκτράς. Ήταν ένας άνθρωπος με σπάνιο ταλέντο, απίστευτο μουσικό ένστικτο, βαθιά γνώση και αστείρευτη αγάπη για τη μουσική.
Με τους Blues Cargo και τα υπόλοιπα σχήματα στα οποία συμμετείχε, χάρισε αμέτρητες βραδιές γεμάτες συναίσθημα, groove και αυθεντικό blues. Οι ήχοι από το Hammond, το πιάνο και τα πλήκτρα του δεν λειτουργούσαν ποτέ ως συνοδεία. Ήταν μια ακόμη φωνή της μπάντας, ένας ζωντανός διάλογος με τους υπόλοιπους μουσικούς.
Όσοι είχαν την τύχη να τον δουν ζωντανά γνωρίζουν ότι δεν εντυπωσίαζε με επιδείξεις δεξιοτεχνίας. Εντυπωσίαζε γιατί κάθε νότα είχε λόγο ύπαρξης. Έπαιζε με ψυχή, σεβασμό και αλήθεια. Αυτό είναι που ξεχωρίζει τους πραγματικά μεγάλους μουσικούς.
Πέρα όμως από την καλλιτεχνική του αξία, όλοι όσοι συνεργάστηκαν μαζί του μιλούν για έναν άνθρωπο γεμάτο καλοσύνη, χιούμορ και γενναιοδωρία. Έναν μουσικό που δεν κρατούσε τις γνώσεις του για τον εαυτό του, αλλά τις μοιραζόταν απλόχερα με τους γύρω του.
Η ελληνική blues σκηνή έγινε σήμερα φτωχότερη. Όμως οι ηχογραφήσεις του, οι συναυλίες του και οι αναμνήσεις που άφησε πίσω του θα συνεχίσουν να εμπνέουν μουσικούς και φίλους του blues για πολλά χρόνια ακόμη.
Καλό ταξίδι, Γιώργο.
Σε ευχαριστούμε για τη μουσική, το πάθος και την ψυχή που χάρισες σε κάθε πλήκτρο που άγγιξες.
Η οικογένεια του Blues εκφράζει τα πιο ειλικρινή της συλλυπητήρια στους οικείους, στους φίλους και στους μουσικούς συνοδοιπόρους του. Η μουσική σου δεν θα σιγήσει ποτέ. Θα συνεχίσει να ζει σε κάθε blues νότα που θα ακούγεται από εδώ και πέρα.